@๔ องฺ สตฺตก. ๒๓/๖๔/๑๐๑ ตสฺเสว โหติ. ตสฺมา เอตทตฺถํ อนุพนฺธิตุํ นารหตีติ ทสฺเสนฺโต น โข อานนฺทาติ อาห.

อิทานิ ยทตฺถํ อนุพนฺธิตพฺโพ, ตํ ทสฺเสตุํ ยา จ โขติอาทิมาห. อิติ อิมสฺมึ สุตฺเต ตีสุ ฐาเนสุ ทส กถาวตฺถูนิ อาคตานิ. "อิติ เอวรูปํ กถํ กเถสฺสามี"ติ สปฺปายาสปฺปายวเสน อาคตานิ, "ยทิทํ สุตฺตํ เคยฺยนฺ"ติ เอตฺถ สุตฺตปริยตฺติวเสน อาคตานิ, อิมสฺมึ ฐาเน ปริปูรณวเสน อาคตานิ. ตสฺมา อิมสฺมึ สุตฺเต ทส กถาวตฺถูนิ กเถนฺเตน อิมสฺมึ ฐาเน ฐตฺวา กเถตพฺพานิ.

อิทานิ ยสฺมา เอกจฺจสฺส เอกกสฺส วิหรโตปิ อตฺโถ น สมฺปชฺชติ, ตสฺมา ตํ สนฺธาย เอกีภาเว อาทีนวํ ทสฺเสนฺโต เอวํ สนฺเต โข อานนฺทาติอาทิมาห. เอวํ สนฺเตติ เอวํ เอกีภาเว สนฺเตน.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๑๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสุญญตสูตร”