๑. เทวทหสุตฺตวณฺณนา

[๑] เอวมฺเม สุตนฺติ เทวทหสุตฺตํ. ตตฺถ เทวทหํ นามาติ เทวา วุจฺจนฺติ ราชาโน, ตตฺถ จ สกฺยราชูนํ มงฺคลโปกฺขรณี อโหสิ ปาสาทิกา อารกฺขสมฺปนฺนา, สา เทวานํ ทหตฺตา "เทวทหนฺ"ติ ปญฺญายิตฺถ, ตทุปาทาย โสปิ นิคโม เทวทหนฺเตฺวว สงฺขฺยํ คโต. ภควา ตํ นิคมํ นิสฺสาย ลุมฺพินิวเน วิหรติ. สพฺพํ ตํ ปุพฺเพกตเหตูติ ปุพฺเพ กตกมฺมปจฺจยา. อิมินา กมฺมเวทนญฺจ กิริยเวทนญฺจ ปฏิกฺขิปิตฺวา เอกํ วิปากเวทนเมว สมฺปฏิจฺฉนฺตีติ ทสฺเสติ. เอวํวาทิโน ภิกฺขเว นิคนฺถาติ อิมินา ปุพฺเพ อนิยเมตฺวา วุตฺตํ นิยเมตฺวา ทสฺเสติ.

อหุวเมฺหว มยนฺติ อิทํ ภควา เตสํ อชานนภาวํ ชานนฺโตว เกวลํ กลิสาสนํ อาโรเจตุกาโม ปุจฺฉติ. เย หิ "มยํ อหุวมฺหา"ติปิ น ชานนฺติ, เต กถํ กมฺมสฺส กตภาวํ วา อกตภาวํ วา ชานิสฺสนฺติ. อุตฺตริปุจฺฉายปิ เอเสว นโย.

[๒] เอวํ สนฺเตติ จูฬทุกฺขกฺขนฺเธ มหานิคนฺถสฺส วจเน สจฺเจ ๑- สนฺเตติ อตฺโถ, อิธ ปน เอตฺตกสฺส ฐานสฺส ตุมฺหากํ อชานนภาเว สนฺเตติ อตฺโถ. น กลฺลนฺติ น ยุตฺตํ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เทวทหสูตร”