[๒๓๕] ทีฆรตฺตํ โข เมติ เถโร กิร ปารมิโย ปูเรนฺโต อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา สมาปตฺตึ นิพฺพตฺเตตฺวา นิรนฺตรํ ตีณิ อตฺตภาวสตานิ พฺรหฺมโลเก ปฏิลภิ, ตํ สนฺธาเยวมาห ๒- วุตฺตมฺปิ เจตํ:-

"อโวกิณฺณํ ตีณิ สตํ ยํ ปพฺพชึ อิสิปพฺพชึ

อสงฺขตํ คเวสนฺโต ปุพฺเพ สญฺจริตํ มมนฺ"ติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อนุรุทธสูตร”