กทา ปน ภควา อิมํ ติวิธํ สมาธึ ภาเวสิ? มหาโพธิมูเล นิสินฺโน ปจฺฉิมยาเม. ภควโต หิ ปฐมมคฺโค ปฐมชฺฌานิโก อโหสิ, ทุติยาทโย ทุติยตติยจตุตฺถชฺฌานิกา. ปญฺจกนเย ปญฺจมชฺฌานสฺส มคฺโค นตฺถีติ โส โลกิโย อโหสีติ โลกิยโลกุตฺตรมิสฺสกํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

อุปกฺกิเลสสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อุปักกิเลสสูตร”