[๒๙๖] น ปริปุจฺฉิตา โหตีติ เอตฺถ ปน อปริปุจฺฉเนน นิรเย น นิพฺพตฺตติ. อปริปุจฺฉโก ปน "อิทํ กาตพฺพํ, อิทํ น กาตพฺพนฺ"ติ น ชานาติ, อชานนฺโต กาตพฺพํ น กโรติ, อกาตพฺพํ กโรติ. เตน นิรเย นิพฺพตฺตติ, อิตโร สคฺเค. อิติ โข มาณว ฯเปฯ ยทิทํ หีนปฺปณีตตายาติ สตฺถา เทสนํ ยถานุสนฺธึ ปาเปสิ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

จูฬกมฺมวิภงฺคสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สุภสุตฺตนฺติปิ วุจฺจติ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. จูฬกัมมวิภังคสูตร”