อุเปกฺขา นาติมญฺญิตพฺพาติ อุเปกฺขา น อติกฺกมิตพฺพา, กตฺตพฺพา ชเนตพฺพาติ อตฺโถ. โย หิ เอวรูปํ ปุคฺคลํ ฐิตกํเยว ปสฺสาวํ กโรนฺตํ ทิสฺวาปิ "นนุ อาวุโส นิสีทิตพฺพนฺ"ติ วทติ, โส อุเปกฺขํ อติมญฺญติ นาม.

[๔๐] วจีสํหาโรติ วจนสญฺจาโร. อิเมหิ กถิตํ อมูลํ อนฺตรํ ปเวเสยฺย, ตุเมฺห อิเมหิ อิทญฺจิทญฺจ วุตฺตาติ อมูหิ กถิตํ อิเมสํ อนฺตรํ ปเวเสยฺยาติ อตฺโถ. ทิฏฺฐิปฬาโสติอาทีหิ จิตฺตสฺส อนาราธนียภาโว กถิโต. ตํ ชานมาโน สมาโน ครเหยฺยาติ ตํ สตฺถา ชานมาโน สมาโน นินฺเทยฺย อเมฺหติ. เอตํ ปนาวุโส ธมฺมนฺติ เอตํ กลหภณฺฑนธมฺมํ.

@๔ ฉ.ม. ตริตพฺพนฺติ ๕ ฉ.ม. เวคายิตพฺพํ

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กินติสูตร”