@๖ สี. สุํสุมารหทเย, ฉ.ม. สํสุมารหทเย

ตญฺเจติ ตํ สญฺญตฺติการกํ ๑- ภิกฺขุํ. เอวํ พฺยากเรยฺยาติ มยา เอเต สุทฺธนฺเต ปติฏฺฐาปิตาติ อวตฺวา เยน การเณน สญฺญตฺติ ๒- กตา, ตเมว ทสฺเสนฺโต เอวํ พฺยากเรยฺย. ตสฺสาหํ ๓- ธมฺมํ สุตฺวาติ เอตฺถ ธมฺโมติ สารณียธมฺโม อธิปฺเปโต. น เจวตฺตานนฺติอาทีสุ "พฺรหฺมโลกปฺปมาโณ เหส อคฺคิ อุฏฺฐาสิ, โก เอตมญฺญตฺร มยา นิพฺพาเปตุํ สมตฺโถ"ติ หิ วทนฺโต อตฺตานํ อุกฺกํเสติ นาม. "เอตฺตกา ชนา วทนฺติ, ๔- โอกาโส ลทฺธุํ น สกฺกา, เอโกปิ เอตฺตกมตฺตํ นิพฺพาเปตุํ สมตฺโถ นาม นตฺถี"ติ วทมาโน ปรํ วมฺเภติ นาม. ตทุภยมฺเปส น กโรติ. ธมฺโม ปเนตฺถ สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส พฺยากรณํ, เตสํ ภิกฺขูนํ สญฺญตฺติกรณํ อนุธมฺโม, ตเมว พฺยากโรติ นาม. น จ โกจิ สหธมฺมิโกติ อญฺโญ จสฺส โกจิ สเหตุโก ปเรหิ วุตฺโต วาโท วา อนุวาโท วา ครหิตพฺพภาวํ อาคจฺฉนฺโต นาม นตฺถิ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

กินฺติสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กินติสูตร”