น เตฺววาหํ อานนฺท เกนจิ ปริยาเยน สํฆคตาย ทกฺขิณายาติ เอตฺถ อตฺถิ พุทฺธปฺปมุโข สํโฆ, อตฺถิ เอตรหิ สํโฆ, อตฺถิ อนาคเต กาสาวกณฺฐสํโฆ. พุทฺธปฺปมุขสํโฆ เอตรหิ สํเฆน สทฺธึ น อุปเนตพฺโพ, เอตรหิ สํโฆ อนาคเต กาสาวกณฺฐสํเฆน สทฺธึ น อุปเนตพฺโพ. เตน เตเนว สมเยน กเถตพฺพํ. สํฆโต อุทฺทิสิตฺวา คหิตสมณปุถุชฺชโน หิ ปาฏิปุคฺคลิโก โสตาปนฺโน, สํโฆ จิตฺตีการํ กาตุํ สกฺโกนฺตสฺส ปุถุชฺชนสมเณ ทินฺนํ มหปฺผลตรํ. อุทฺทิสิตฺวา คหิโต โสตาปนฺโน ปาฏิปุคฺคลิโก สกทาคามีติอาทีสุปิ เอเสว นโย. สํเฆ จิตฺตีการํ กาตุํ สกฺโกนฺตสฺส หิ ขีณาสเว ทินฺนทานโต อุทฺทิสิตฺวา คหิเต ทุสฺสีเลปิ ทินฺนํ มหปฺผลตรเมว. ยํ ปน วุตฺตํ "สีลวโต โข มหาราช ทินฺนํ มหปฺผลํ, โน ตถา ทุสฺสีเล"ติ, ตํ อิมํ นยํ ปหาย "จตสฺโส โข อิมานนฺท ทกฺขิณาวิสุทฺธิโย"ติ อิมสฺมึ จตุกฺเก ทฏฺฐพฺพํ.

[๓๘๑] ทายกโต วิสุชฺฌตีติ มหปฺผลภาเวน วิสุชฺฌติ, มหปฺผลา โหตีติ อตฺโถ. กลฺยาณธมฺโมติ สุจิธมฺโม, น ปาปธมฺโมติ ทายกโต วิสุชฺฌตีติ เจตฺถ เวสฺสนฺตรมหาราชา กเถตพฺโพ. โส หิ ชูชกพฺราหฺมณสฺส ทารเก ทตฺวา ปฐวึ กมฺเปสิ.

ปฏิคฺคาหกโต วิสุชฺฌตีติ เอตฺถ กลฺยาณีนทีมุขทฺวารวาสี เกวฏฺโฏ กเถตพฺโพ. โส กิร ทีฆโสมตฺเถรสฺส ติกฺขตฺตุํ ปิณฺฑปาตํ ทตฺวา มรณมญฺเจ นิปนฺโน "อยฺยสฺส มํ ทีฆโสมตฺเถรสฺส ทินฺนปิณฺฑปาโต อุทฺธรตี"ติ อาห.

เนว ทายกโตติ เอตฺถ วฑฺฒมานวาสี ลุทฺทโก กเถตพฺโพ. โส กิร เปตทกฺขิณํ เทนฺโต เอกสฺส ทุสฺสีลสฺเสว ตโย วาเร อทาสิ, ตติยวาเร "อมนุสฺโส ทุสฺสีโล มํ วิลุมฺปตี"ติ วิรวิ, เอกสฺส สีลวนฺตสฺส ภิกฺขุโน ทตฺวา ปาปิตกาเลเยวสฺส ปาปุณิ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๓๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ทักขิณาวิภังคสูตร”