@๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ

มคฺเค วา หิ อานนฺท ปฏิปทาย วาติ โลกุตฺตรมคฺคํ ปตฺวา วิวาโท นาม สพฺพโส วูปสมฺมติ, นตฺถิ อธิคตมคฺคานํ วิวาโท. ปุพฺพภาคมคฺคํ ปน ปุพฺพภาคปฏิปทญฺจ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ.

ตตฺรายํ นโย:- เอกํ ภิกฺขุํ มนุสฺสา โลกุตฺตรธมฺเม สมฺภาเวนฺติ. โส สทฺธิวิหาริกาทโย อาคนฺตฺวา วนฺทิตฺวา ฐิเต ปุจฺฉติ "กึ อาคตตฺถา"ติ. มนสิกาตพฺพํ กมฺมฏฺฐานํ ปุจฺฉิตุํ ภนฺเตติ. นิสีทถ, ขเณเนว อรหตฺตํ ปาเปตุํ สมตฺถํ กมฺมฏฺฐานกถํ อาจิกฺขิสฺสามีติ วตฺวา วทติ:- "อิธ ภิกฺขุ อตฺตโน วสนฏฺฐานํ ปวิสิตฺวา นิสินฺโน มูลกมฺมฏฺฐานํ มนสิกโรติ, ตสฺส ตํ มนสิกโรโต โอภาโส อุปฺปชฺชติ. อยํ ปฐมมคฺโค นาม. โส ทุติยํ โอภาสญาณํ นิพฺพตฺเตติ, ทุติยมคฺโค อธิคโต โหติ, เอวํ ตติยํ จตุตฺถญฺจ. เอตฺตาวตา มคฺคปฺปตฺโต เจว ผลปฺปตฺโต จ โหตี"ติ. อถ เต ภิกฺขู "อขีณาสโว นาม เอวํ กมฺมฏฺฐานํ กเถตุํ น สกฺโกติ, อทฺธา อยํ ขีณาสโว"ติ นิฏฺฐํ คจฺฉนฺติ.