อสุภาย วา ผรติ, อนิจฺจโต วา อุปสํหรติ, เอวํ อปฺปฏิกูเล จ

ปฏิกูเล จ ปฏิกูลสญฺญี วิหรติ. กถํ ปฏิกูเล จ อปฺปฏิกูเล จ

ตทุภยํ อภินิวชฺเชตฺวา อุเปกฺขโก วิหรติ สโต สมฺปชาโน,

อิธ ภิกฺขุ จกฺขุนา รูปํ ทิสฺวา เนว สุมโน โหติ น ทุมฺมโน,

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๓๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อินทริยภาวนาสูตร”