สา สามิกสฺส อาหฏภตฺตํ เถรสฺส ปตฺเต ปกฺขิปิตฺวา ปุน คนฺตฺวา อญฺญํ ภตฺตํ สมฺปาเทตฺวา ทิวา อคมาสิ. ปุณฺโณ เอกวารํ กสิตฺวา นิสีทิ. สาปิ ภตฺตํ คเหตฺวา อาคจฺฉนฺตี อาห "สามิ ปาโตว เต ภตฺตํ อาหริยิตฺถ, อนฺตรามคฺเค

อปรมฺปิ วตฺถุ:- ตสฺมึเยว ราชคเห กาฬวฬิโย ๓- นาม ทุคฺคโต อตฺถิ. ตสฺส ภริยา ปณฺณมฺพิลยาคุํ ปจิ. มหากสฺสปตฺเถโร นิโรธา วุฏฺฐาย "กสฺส สงฺคหํ กโรมี"ติ อาวชฺเชนฺโต ตํ ทิสฺวา คนฺตฺวา เคหทฺวาเร อฏฺฐาสิ. สา ปตฺตํ คเหตฺวา สพฺพํ ตตฺถ ปกฺขิปิตฺวา เถรสฺส อทาสิ, เถโรปิ วิหารํ คนฺตฺวา สตฺถุ อุปนาเมสิ. สตฺถา อตฺตโน ยาปนมตฺตํ คณฺหิ, เสสํ ปญฺจนฺนํ ภิกฺขุสตานํ ปโหสิ. กาฬวฬิโยปิ ตํ ฐานํ ปตฺโต จูฬกํ ลภิ. มหากสฺสโป สตฺถารํ กาฬวฬิยสฺส วิปากํ ปุจฺฉิ. สตฺถา "อิโต สตฺตเม ทิวเส เสฏฺฐิจฺฉตฺตํ ลภิสฺสตี"ติ อาห. กาฬวฬิโย ตํ กถํ สุตฺวา คนฺตฺวา ภริยาย อาโรเจสิ.

ตทา จ ราชา นครมนุสญฺจรนฺโต พหินคเร ชีวสูเล นิสินฺนํ ปุริสํ อทฺทส. ปุริโส ราชานํ ทิสฺวา อุจฺจาสทฺทํ อกาสิ "ตุมฺหากํ เม ภุญฺชนภตฺตํ ปหิณถ เทวา"ติ. ราชา "ปาเหสฺสามี"ติ ๔- วตฺวา สายมาสภตฺเต อุปนีเต สริตฺวา "อิมํ หริตุํ สมตฺถํ ชานาถา"ติ อาห, นคเร สหสฺสภณฺฑิกํ หรึสุ. ๕- ตติยวาเร กาฬวฬิยสฺส ภริยา ตมคฺคเหสิ. ๖- อถ นํ รญฺโญ ทสฺเสสุํ. สา ปุริสเวสํ คเหตฺวา ปญฺจาวุธสนฺนทฺธา ภตฺตปาตึ คเหตฺวา นครา นิกฺขมิ. พหินคเร ตาเล อธิวตฺโถ ทีฆตาโล นาม ยกฺโข ตํ รุกฺขมูเลน คจฺฉนฺตึ ทสฺวา "ติฏฺฐ ติฏฺฐ

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เทวทหสูตร”