@๔ ม. อสณฺฐหิตุํ

[๘๐] อตฺถิ นุ โขติ อยมฺปิ เหฏฺฐิมปุจฺฉเมว ปุจฺฉติ. อปฺปฏิสฺสรเณติ อปฺปฏิสฺสรเณ ธมฺมวินเย. โก เหตุ ธมฺมสามคฺคิยาติ ๑- ตุมฺหากํ สมคฺคภาวสฺส โก เหตุ โก ปจฺจโย. ธมฺมปฺปฏิสฺสรณาติ ธมฺโม อมฺหากํ ปฏิสฺสรณํ, ธมฺโม อวสฺสโยติ ทีเปติ.

[๘๑] วตฺตตีติ ๒- ปคุณํ หุตฺวา อาคจฺฉติ. อาปตฺติ โหติ วีติกฺกโมติ อุภยเมตํ พุทฺธสฺส อาณาวีติกฺกมนเมว. ยถาธมฺมํ ยถานุสิฏฺฐํ ๓- กาเรมาติ ยถา ธมฺโม จ อนุสิฏฺฐิ จ ฐิตา, เอวํ กาเรมาติ อตฺโถ.

น กิร โน ภวนฺโต กาเรนฺติ, ธมฺโม โน กาเรตีติ ปททฺวเยปิ โนกาโร นิปาตมตฺตํ. เอวํ สนฺเต น กิร ภวนฺโต กาเรนฺติ, ธมฺโมว กาเรตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ.