[267] Mahānirayeti avīcimahānirayamhi. Kiṃ panassa pamāṇaṃ? abbhantaraṃ Āyāmena ca vitthārena ca yojanasataṃ hoti. Lohapaṭhavī lohachadanaṃ ekekā ca bhitti navanavayojanikā hoti. Puratthimāya bhittiyā acci uṭṭhitā pacchimaṃ bhittiṃ gahetvā taṃ vinivijjhitvā parato yojanasataṃ gacchati. Sesadisāsupi eseva nayo. Iti jālapariyantavasena āyāmavitthārato aṭṭhārasayojanādhikāni tīṇi yojanasatāni, parikkhepato pana navayojanasatāni catupaññāsayojanāni, samantā pana ussadehi saddhiṃ dasayojanasahassaṃ hoti.

[268] Ubbhataṃ tādisameva hotīti ettha akkantapadaṃ yāva aṭṭhito daḍḍhaṃ uddharitumeva na sakkā. Ayaṃ panettha attho:- heṭṭhato paṭṭhāya ḍayhati, uparito paṭṭhāya jhāyati, iti akkamanakāle ḍayhamānaṃ paññāyati, uddharaṇakāle tādisameva, tasmā evaṃ vuttaṃ. Bahusampattoti bahūni vassasatavassasahassāni sampatto.

Kasmā panesa narako avīcīti saṅkhaṃ gatoti. Vīci nāma antaraṃ vuccati, tattha ca aggijālānaṃ vā sattānaṃ vā dukkhassa vā antaraṃ natthi. Tasmā so avīcīti saṅkhaṃ gatoti. Tassa hi puratthimabhittito jālā uṭṭhitā

Sesadisāsupi eseva nayo.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. เทวทูตสูตร”