[326] Ittheke apasādetīti evaṃ gehasitavasena ekacce puggale apasādeti. Ussādanepi eseva nayo. Bhavasaṃyojananti bhavabandhanaṃ, taṇhāyetaṃ nāmaṃ.

Subhūtitthero kira imaṃ catukkaṃ nissāya etadagge ṭhapito. Bhagavato hi dhammaṃ desentassa puggalānaṃ ussādanāpasādanā paññāyanti, tathā sāriputtattherādīnaṃ. Subhūtittherassa pana dhammadesanāya "ayaṃ puggalo appaṭipannako anārādhako"ti vā, "ayaṃ sīlavā guṇavā lajjī pesalo ācārasampanno"ti vā, natthi, dhammadesanāya panassa "ayaṃ micchāpaṭipadā, ayaṃ sammāpaṭipadā"tveva paññāyati. Tasmā bhagavā "etadaggaṃ bhikkhave mama sāvakānaṃ bhikkhūnaṃ araṇavihārīnaṃ yadidaṃ subhūtī"ti āha.

[329] Kālaññū assāti asampatte ca atikkante ca kāle akathetvā "idāni vuccamānaṃ mahājano gaṇhissatī"ti yuttapayuttakālaṃ ñatvāva parammukhā avaṇṇaṃ bhāseyya. Khīṇāvādepi eseva nayo.

[330] Upahaññatīti ghāṭiyati. Saropi upahaññatīti saddopi bhijjati. Āturīyatīti āturo hoti. Gelaññappatto sābādho hoti. Avisaṭṭhanti vissaṭṭhaṃ apalibuddhaṃ na hoti.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. อรณวิภังคสูตร”