[76] Satisampajaññāya cāti satisampajaññāhi samaṅgibhāvatthāya. Dve hi khīṇāsavā satatavihārī ca nosatatavihārī ca. Tattha satatavihārī yaṅkiñci kammaṃ katvāpi phalasamāpattiṃ samāpajjituṃ sakkoti, nosatatavihārī pana appamattakepi kicce kiccappasuto hutvā phalasamāpattiṃ appetuṃ na sakkoti.

Tatridaṃ vatthu:- eko kira khīṇāsavatthero khīṇāsavasāmaṇeraṃ gahetvā araññavāsaṃ gato, tattha mahātherassa senāsanaṃ pattaṃ, sāmaṇerassa na pāpuṇāti, taṃ vitakkento thero ekadivasampi phalasamāpattiṃ appetuṃ nāsakkhi. Sāmaṇero pana temāsaṃ phalasamāpattiratiyā vītināmetvā "sappāyo bhante araññavāso jāto"ti theraṃ pucchi. Thero "na jāto āvuso"ti āha. Iti yo evarūpo khīṇāsavo, so ime dhamme ādito paṭṭhāya āvajjetvāva samāpajjituṃ sakkhissatīti dassento "satisampajaññāya cā"ti āha.

[78] Yeme bho gotamāti tathāgate kira kathayanteyeva brāhmaṇassa "ime puggalā na ārādhenti, ime ārādhentī"ti nayo udapādi, taṃ dassento evaṃ vattumāraddho.

Paramajjadhammesūti ajjadhammā nāma chasatthāradhammā, tesu gotamavādova paramo uttamoti attho. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คณกโมคคัลลานสูตร”