เห็นความแปรผัน ความคลายกำหนัด และความดับนั่นตามความ

เป็นจริง ด้วยปัญญาอันชอบ ๑- อย่างนี้ว่า ‘รูปในกาลก่อนและใน

บัดนี้ทั้งหมดนั้น ล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรผันเป็นธรรมดา’

โสมนัสเช่นนี้เราเรียกว่า โสมนัสอาศัยเนกขัมมะ

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๑,๓๒๙

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สฬายตนวิภังคสูตร”