เห็นความแปรผัน ความคลายกำหนัด และความดับนั่นตามความ

เป็นจริง ด้วยปัญญาอันชอบอย่างนี้ว่า ‘รูปในกาลก่อนและใน

บัดนี้ทั้งหมดนั้น ล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรผันเป็น

ธรรมดา’ แล้วตั้งความปรารถนาในอนุตตรวิโมกข์ ๑- ว่า ‘ในกาลไร