บทว่า อปิสฺสุทํ เป็นนิบาต มีเนื้อความว่าเพิ่มพูน. นิบาตนั้น ส่องความว่า มิใช่เกิดปริวิตกนี้อย่างเดียว คาถาเหล่านี้ก็แจ่มแจ้ง.

บทว่า อนจฺฉริยา ได้แก่น่าอัศจรรย์เล็กน้อย.

บทว่า ปฏิภํสุ ความว่า คาถาเหล่านั้นเป็นอารมณ์แห่งญาณกล่าวคือปฏิภาณ คือถึงความเป็นคาถาที่จะพึงปริวิตก.

บทว่า กิจฺเฉน ได้แก่ ด้วยการปฏิบัติลำบาก.