บทว่า อนญฺญโปสี ความว่า ชื่อว่าไม่เลี้ยงผู้อื่น เพราะไม่เลี้ยงอัตภาพของผู้อื่นหรือบุตรและภรรยา นอกจากอัตภาพนี้.

บทว่า อาหุเนยฺโย ความว่า ควรเพื่อจะรับบิณฑะที่เขาบูชา ปิณฑะที่เขาต้อนรับ.

บทว่า เวทคู ได้แก่ ถึงที่สุดทุกข์ด้วยเวท คือมรรค ๔.

บทว่า ภาวิตตฺโต ได้แก่ อบรมตนให้เจริญตั้งอยู่.