บทว่า อนูปลิตฺโต ได้แก่ อันเครื่องฉาบคือตัณหาและทิฐิไม่ฉาบแล้ว.

บทว่า ฆาเสสนํ อิริยติ ได้แก่ เที่ยวแสวงหาอาหาร.

บทว่า น ตสฺส ปจฺฉา น ปุรตฺถมตฺถิ ความว่า ภายหลังเรียกว่าอดีต ภายหน้าเรียกว่าอนาคต. ท่านกล่าวไว้ว่า ภายหลังหรือภายหน้าย่อมไม่มีแก่ผู้เว้นจากฉันทราคะในขันธ์ส่วนอดีตและขันธ์ส่วนอนาคต ด้วยประการฉะนี้.

ในบทว่า สนฺโต เป็นต้นมีวินิจฉัยดังต่อไปนี้