บทว่า อญฺโญ ชโน ได้แก่ ปุถุชนผู้อันธพาลพูดอยู่ว่า เราเป็นพราหมณ์ เราเป็นพราหมณ์.

บทว่า หพฺยเสสํ ได้แก่ เหลือจากการบูชา.

คำว่า ภุญฺชตุ ภวํ เป็นต้น พึงทราบโดยนัยที่กล่าวแล้วในสูตรก่อน.

บทว่า น ขฺวาหํ ตัดเป็น น โข อหํ.