บทว่า ทิสฺวานสฺส เอตทโหสิ ความว่า พราหมณ์นั้นได้มีความคิดดังนี้ เพราะเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่ง เปล่งพระฉัพพัณณรังสี.

บทว่า วนสฺมึ ได้แก่ ในไพรสณฑ์นี้.

บทว่า อุจฺฉินฺนมูลํ เม วนํ ความว่า ป่าคือกิเลสอันเราถอนรากเสียแล้ว.

บทว่า นิพฺพนโถ ได้แก่ ปราศจากป่าคือกิเลส.