บทว่า อปิหาลุ ได้แก่ ผู้ปราศจากตัณหา.

บทว่า สนฺตํ ปทํ ได้แก่ พระนิพพาน.

บทว่า อชฺฌคมา มุนิ ได้แก่ มุนีผู้บรรลุแล้ว.

บทว่า ปฏิจฺจ ปรินิพฺพุโต กงฺขติ กาลํ ความว่า อาศัยพระนิพพาน ดับด้วยการดับกิเลส รอกาลเป็นที่ปรินิพพาน. จบอรรถกถาอรติสูตรที่ ๒