บทว่า วินยา แปลว่า เพราะกำจัด.

บทว่า สมติกฺกมา แปลว่า เพราะก้าวล่วงอวิชชาที่เป็นรากเหง้าของวัฏฏะ.

บทว่า ตํ ญาณํ ได้แก่ รู้สัจจะ ๔ นั้น.

บทว่า ปรโมทาตํ ได้แก่ บริสุทธิ์อย่างยิ่ง.