บทว่า อพฺภามตฺตํว คือ เหมือนสักว่าก้อนเมฆ.

บทว่า ชานาสิ ได้แก่ รู้ว่าผู้นี้บริสุทธิ์.

บทว่า วชฺชาสิ แปลว่า พึงกล่าว.

บทว่า เนว ตํ อุปชีวามิ ความว่า ได้ยินว่า ภิกษุนี้คิดว่า มีเทวดาผู้หวังดีแก่เราจักเตือนจักชี้แจงเอง ดังนี้ จึงประกอบความประมาทว่า เราจักไม่รับคำของเขา เพราะฉะนั้น เทวดาจึงกล่าวอย่างนี้.