สามเณรนั่งแล้ว.

อุบาสิกาให้จัดข้าวยาคูและของขบเคี้ยวถวายเสร็จแล้ว โดยครู่เดียวเท่านั้น. ต่อมา นางคิดว่าจักให้จัดภัตให้พร้อม นั่งซาวข้าวอยู่ในที่ไม่ไกล.

สมัยนั้น นางยักษิณีนั้นรำพึงอยู่ว่า สามเณรได้อาหารอะไร ในที่ไหนหนอแล หรือไม่ได้ รู้ว่า สามเณรนั้นนั่งแล้วเพราะจะสึก คิดว่า สามเณรอย่าพึงให้ความละอายเกิดขึ้นระหว่างเทวดาของเรา เราจะไปทำอันตรายในการสึกของสามเณรนั้น มาแล้วสิงที่ร่าง บิดคอให้ล้มลงที่พื้น.

สามเณรนั้นมีนัยตาเหลือก น้ำลายไหล ดิ้นอยู่ที่พื้น.