บทว่า ปรินิพฺพุโต ความว่า พราหมณ์ผู้ดับแล้วด้วยความดับกิเลส.

บทว่า อาสตฺติโย แปลว่า ตัณหา.

บทว่า สนฺตึ แปลว่า ความสงบระงับกิเลส.

บทว่า ปปฺปุยฺย แปลว่า ถึงแล้ว.