เมื่อพระนครถูกพระราชา ๗ พระองค์เข้าไปปิดแล้ว เพราะมีนางปภาวดีเป็นเหตุ ในกุสชาดก พระมหาบุรุษยกนางปภาวดีขึ้นคอช้างกับตน ออกไปจากพระนครประกาศว่า เราเป็นสีหัสสรกุสมหาราช.

อาฬวกยักษ์ยืนบนยอดเขาไกรลาส. ความจริง ในคราวนั้นอาฬวกยักษ์ได้เป็นเช่นกันบุคคลยืนประกาศที่ประตูในสกลชมพูทวีป. อนึ่ง ป่าหิมพานต์กว้างสามพันโยชน์ หวั่นไหวแล้วด้วยอานุภาพของยักษ์.

ยักษ์นั้นบันดาลให้ลมบ้าหมู เกิดขึ้นด้วยคิดว่า เราจักให้สมณะหนีไปด้วยลมบ้าหมูนั้นแล. ลมเหล่านั้นต่างด้วยลมตะวันออกเป็นต้นเกิดขึ้นแล้ว ทำลายยอดภูเขาได้ประมาณกึ่งโยชน์ หนึ่งโยชน์ สองโยชน์ สามโยชน์ ถอนกอต้นไม้ในป่าเป็นต้น ทั้งรากพัดไปยังอาฬวีนคร ทำลายโรงช้างเก่าให้เป็นผุยผง. กระเบื้องมุงหมุนลอยไปในอากาศ.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอธิษฐานว่า อันตรายจงอย่ามีแก่ใครๆ เลย.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑,๕๑๔

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อาฬวกสูตร”