ปรากฏในวิรัติสัจจะ ในบทเป็นต้นว่า ๒- สมณพราหมณ์ตั้งอยู่ในความสัจดังนี้.

ปรากฏในทิฏฐิสัจจะ ในบทเป็นต้นว่า ๓- เพราะเหตุไร คนทั้งหลายจึงกล่าวสัจจะต่างๆ กัน ผู้ตั้งอยู่ในความดี ย่อมขัดแย้งกันดังนี้.

ปรากฏในพราหมณสัจจะ ในบทว่า ๔- ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พราหมณสัจจะมี ๔ อย่างนี้.

ปรากฏในปรมัตถสัจจะ ในบทเป็นต้นว่า ๕- ก็สัจจะมีอย่างเดียว ไม่มีที่ ๒ ดังนี้.