ดูก่อนพราหมณ์ รสแห่งรูป รสแห่งเสียงเหล่าใดแล

ไม่เป็นอาบัติในเพราะรสแห่งรส.

ธรรมวินัยนี้ มีรสอย่างเดียวกัน มีวิมุตติเป็นรส. พระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นผู้มีส่วนแห่งอรรถรส แห่งธรรมรส แห่งรสเหล่านั้น. คำสัจนั่นแลดีกว่า คือความสัจเท่านั้น ดีกว่า. หรือว่า บทว่า สาธุตรํ แปลว่า ประเสริฐกว่า ยิ่งกว่า.

จริงอยู่ รสแห่งรากเป็นต้น ย่อมยังร่างกายให้เติบโต ชื่อว่านำมาซึ่งความสุขอันประกอบด้วยสังกิเลส. รสแห่งสัจจะคือรสแห่งวิรัติสัจจะและวาจาสัจจะ ย่อมเพิ่มพูนจิตด้วยสมถะและวิปัสสนาเป็นต้น ชื่อว่านำมาซึ่งความสุขอันไม่ประกอบด้วยสังกิเลส. วิมุตติรส ชื่อว่าดี เพราะมีรสคือปรมัตถสัจจะอบรมแล้ว. อรรถรสและธรรมรสก็เหมือนกัน เพราะอาศัยอรรถและธรรมที่เป็นอุบายบรรลุวิมุตติรสนั้น ย่อมเป็นไป.