บทว่า ปาณินํ แปลว่า แก่สัตว์ทั้งหลาย.

บทว่า วิริเยน ได้แก่ ความเพียรซึ่งเกิดพร้อมกับมรรค.

บทว่า นํ ปณาเมตฺวา นี้ได้แก่ นำกิเลสออกแล้ว.

บทว่า อริยมคฺโค ได้แก่ โลกิยะและโลกุตรมรรค.