เป็นไปในความต้องการในบทเป็นต้นว่า ๙- อตฺโถ เม คหปติ หิรญฺญสุวณฺเณน ดูก่อนคฤหบดี เราต้องการเงินและทอง.

เป็นไปในความเจริญในบทเป็นต้นว่า ๑๐- โหติ สีลวตํ อตฺโถ (ความเจริญย่อมมีแก่ผู้มีศีล).

เป็นไปในทรัพย์ ในบทเป็นต้นว่า ๑๑- พหุชโน ภชฺชเต อตฺถเหตุ (คนเป็นอันมากแตกกันเพราะทรัพย์).

เป็นไปในประโยชน์เกื้อกูล ในบทเป็นต้นว่า ๑๒- อุภินฺนมตฺถํ จรติ (ย่อมประพฤติประโยชน์แก่โลกทั้งสอง).