บทว่า มนุสฺสวราโก คือ เป็นคนเลว.

บทว่า ตตฺร แปลว่า ในที่นั้น หรือในความรุ่งเรืองนั้น.

บทว่า อุชฺฌายนฺติ แปลว่า เพ่งโทษ ได้แก่คิดแต่ความลามก.

บทว่า ขิยฺยนฺติ คือ ประกาศ.