บทว่า โย นินฺทํ อปโพเธติ แปลว่า บุคคลใดเมื่อนำความครหา (ความชั่ว) ออกย่อมรู้.

บทว่า อสฺโส ภโทฺร กสามิว อธิบายว่า ม้าอาชาไนยตัวเจริญ เมื่อสารถีนำแส้ออกย่อมรู้ ย่อมไม่ให้แส้ตกไปในตน เพราะเห็นเงาแห่งปฏักเป็นราวกะแทงอยู่ฉันใด ภิกษุใด เมื่อไม่ให้อักโกสนวตถุ (เรื่องด่า) อันเป็นจริงตกไปในตน ชื่อว่านำความนินทาออก เมื่อนำออกย่อมรู้.

เทวดาทูลถามว่า พระขีณาสพเห็นปานนี้สักองค์หนึ่งมีอยู่หรือ.

แต่ว่า บุคคลผู้ชื่อว่าพ้นจากการด่าด้วยถ้อยคำอันไม่เป็นจริง ย่อมไม่มี.