บทว่า ภยา ได้แก่ อุปวาทภัย (ภัยคือความติเตียน).

บทว่า ทานา จ โข ธมฺมปทํว เสยฺโย แปลว่า บทแห่งธรรมเท่านั้นประเสริฐกว่าทาน คือว่าบทแห่งธรรม กล่าวคือพระนิพพานนั่นแหละ ประเสริฐกว่าทาน.

บทว่า ปุพฺเพว หิ ปุพฺพตเรว สนฺโต แปลว่า เพราะว่าสัตบุรุษทั้งหลายในกาลก่อนก็ดี กาลก่อนกว่าก็ดี.

อธิบายว่า ในกาลก่อน คือกาลแห่งพระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะเป็นต้น และในกาลก่อนกว่า คือในกาลแห่งพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกนาคมน์เป็นต้นก็ดี บัณฑิตเหล่านั้นแม้ทั้งหมด ชื่อว่าเป็นสัตบุรุษในกาลก่อนหรือในกาลก่อนกว่านั้นแหละ ดังนี้แล. จบอรรถกถาสาธุสูตรที่ ๓