บทว่า นานุปตนฺติ ทุกฺขา แปลว่า ทุกข์ทั้งหลายย่อมไม่ตกถึงบุคคลนั้น คือว่าวัฏฏทุกข์ทั้งหลายย่อมไม่ตกไปเบื้องบนบุคคลผู้นั้น.

พระเถระชื่อว่าโมฆราชผู้ฉลาดในอนุสนธิ ฟังคาถาว่า ขีณาสวภิกษุละบัญญัติเสียแล้ว ดังนี้ มีสติกำหนดคาถาแม้เหล่านั้นแล้วจึงคิดว่า เนื้อความแห่งคาถานี้ไม่ไปตามอนุสนธิ ดังนี้ เมื่อจะสืบต่อแห่งอนุสนธิตามที่เป็นไปอย่างไร จึงกล่าวคำอย่างนี้ว่า

ก็หากว่า พวกเทวดา พวกมนุษย์ในโลกนี้

หรือในโลกอื่นก็ดี ไม่ได้เห็นพระขีณาสพ