บทว่า สพฺเพเหว อรหนฺเตหิ แปลว่า ล้วนเป็นพระอรหันต์ คือได้แก่พระอรหันต์ที่บรรลุแล้วในวันที่พระองค์ตรัสสมยสูตรนี้นั่นแหละ.

ในสูตรนั้นมีอนุปุพพิกถา คือวาจาเป็นเครื่องกล่าวโดยลำดับ ดังต่อไปนี้. เจ้าศากยะและโกลิยะวิวาทกันเรื่องไขน้ำเข้านา

ได้ยินว่า เจ้าศากยะและโกลิยะได้ให้สร้างทำนบกั้นน้ำอันหนึ่งในแม่น้ำชื่อโรหิณี ซึ่งมีอยู่ระหว่างนครกบิลพัสดุ์กับโกลิยนคร แล้วให้ทำข้าวกล้าทั้งหลาย.

ในครั้งนั้น เป็นเวลาต้นเดือน ๗ (พฤษภาคม-มิถุนายน บาลีใช้คำว่า เชฏฺฐมูลเสมาเส) เมื่อข้าวกล้าทั้งหลายกำลังเหี่ยวแห้ง กรรมกรทั้งสองพระนครจึงประชุมกัน.