บทว่า อินฺทขีลํ แปลว่า เสาเขื่อน ได้แก่ราคะโทสะและโมหะนั่นแหละเป็นดังเสาเขื่อน.

บทว่า โอหจฺจมเนชา แปลว่า มิได้มีความหวั่นไหว.

อธิบายว่า ภิกษุเหล่านี้มิได้มีความหวั่นไหว ด้วยความหวั่นไหวคือตัณหา เป็นผู้ดึงขึ้นแล้ว ถอนขึ้นแล้วซึ่งตัณหาเพียงดังเสาเขื่อน.

บทว่า เต จรนฺติ แปลว่า ภิกษุเหล่านั้นเที่ยวไปอยู่.