บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า คตาเส แปลว่า ถึงแล้ว ได้แก่ถึงสรณคมน์อันปราศจากความแคลงใจ.

แม้พรหมนั้นก็ได้ยืนอยู่ในที่สมควรนั่นแหละดังนี้แล. จบอรรถกถาสมยสูตรที่ ๗