เกวลศัพท์มีความหมายถึงความต้องการอย่างมั่นคง เช่นในประโยคที่มีคำว่า อายสฺมโต อนุรุทฺธสฺส พาหิโก นาม สทฺธิวิหาริโก เกวลํ สํฆเภทาย ฐิโต เป็นต้น แปลว่า ท่านพระอนุรุทธะมีสัทธิวิหาริก ชื่อว่าพาหิกะ ตั้งอยู่มั่นคงในการทำลายสงฆ์.

เกวลศัพท์มีความหมายถึงการแยกจากหมู่ เช่นในประโยคที่มีคำว่า เกวลี วุสิตฺวา อุตฺตมปุริโส วุจฺจติ แปลว่า อยู่แยกกัน ท่านกล่าวว่า เป็นอุตตมบุรุษ.

แต่ในที่นี้ ท่านประสงค์เอาเกวลศัพท์ที่ใช้ในความหมายถึงความไม่มีส่วนเหลือ. ว่าด้วย กัปปศัพท์

ก็กัปปศัพท์นี้มีอรรถเป็นอเนก เช่นในอรรถว่าเชื่อมั่นหรือวางใจได้ ในอรรถว่าโวหาร ในอรรถว่ากาล ในอรรถว่าบัญญัติ ในอรรถว่าการตัดหรือโกน ในอรรถว่าวิกัปปะ (ประมาณหรือควร) ในอรรถว่าเลส (เลสนัย หรือข้ออ้างเล็กๆ น้อยๆ) ในอรรถว่าโดยรอบเป็นต้น.