บทว่า สุขํ เสติ แปลว่า อยู่เป็นสุข. อธิบายว่า ชื่อว่าอยู่เป็นสุข เพราะไม่ต้องถูกแผดเผาด้วยความเร่าร้อน คือความโกรธ.

บทว่า น โสจติ แปลว่า ไม่เศร้าโศก. อธิบายว่า ชื่อว่าไม่เศร้าโศก เพราะความที่โทมนัส คือความโกรธพินาศไปแล้ว.

บทว่า วิสมูลสฺส แปลว่า มีรากเป็นพิษ คือมีวิบากเป็นทุกข์.

บทว่า มธุรคฺคสฺส แปลว่า มียอดหวาน.