บทว่า อุนฺนฬา ได้แก่ มีมานะดุจไม้อ้อที่ชูขึ้น. ท่านอธิบายว่า ยกมานะที่เปล่าๆ ขึ้น.

บทว่า จปลา ได้แก่ ประกอบด้วยความฟุ้งเฟ้อมีแต่งบาตรจีวรเป็นต้น.

บทว่า มุขรา แปลว่า ปากกล้า. ท่านอธิบายว่า มีถ้อยคำกร้าว.

บทว่า วิกิณฺณวาจา ได้แก่ ไม่ประหยัดถ้อยคำ [เพ้อเจ้อ] เจรจาถ้อยคำที่ไร้ประโยชน์ได้ทั้งวัน.