บทว่า เชตารํ ลภเต ชยํ ความว่า บุคคลผู้ชนะ ย่อมได้ผู้ชำนะภายหลัง.

บทว่า โรเสตารํ ได้แก่ ซึ่งผู้โกรธ.

บทว่า โรสโก ได้แก่ ผู้โกรธ.

บทว่า กมฺมวิวฏฺเฏน ได้แก่ ด้วยความแปรปรวนแห่งกรรม คือด้วยการให้วิบากแห่งกรรมคือการปล้นนั้น.