ในบทว่า กามฉนฺโท ปหีโน เป็นต้น กามฉันทะเป็นอันละได้ด้วยพระอรหัตมรรค. พยาบาทละได้ด้วยอนาคามิมรรค. ถีนมิทธะและอุทธัจจะก็ละได้ด้วยอรหัตมรรคเหมือนกัน กุกกุจจะละได้ด้วยมรรคที่ ๓ เหมือนกัน วิจิกิจฉาเป็นอันละได้ด้วยมรรคแรก.

บทว่า อเสกฺเขน สีลกฺขนฺเธน ความว่า สีลขันธ์ของพระอเสกขะ ชื่อว่าสีลขันธ์ฝ่ายอเสกขะ.

ในบททุกบท ก็นัยนี้.

ก็บรรดาบทเหล่านั้น สีลสมาธิปัญญาและวิมุตติ ทั้งโลกิยะและโลกุตระ ท่านกล่าวด้วย ๔ บทต้น วิมุตติญาณทัสสนะย่อมเป็นปัจจเวกขณญาณ ปัจจเวกขณญาณนั้นเป็นโลกิยะเท่านั้น.