บทว่า อเปถ แปลว่า จงออกไป. ในที่นี้ ท่านพระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายจบเทศนาด้วยคำว่า อิทมโวจ แล้วกล่าวคาถาว่า ททฺทฬฺหมานา เป็นต้น.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ททฺทฬฺหมานา แปลว่า รุ่งเรืองงามยิ่งนัก.

บทว่า อาคญฺฉุํ ได้แก่ มาแล้ว.

บทว่า ปนุทิ แปลว่า ขับไล่.