๒. ปุริสฺสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๓] ทุติเย อภิวาเทตฺวาติ ปุริมสุตฺเต สรณคตตฺตา อิธ อภิวาเทสิ. อชฺฌตฺตนฺติ นิยกชฺฌตฺตํ, อตฺตโน สนฺตาเน อุปฺปชฺชนฺตีติ อตฺโถ. โลภาทีสุ ลุพฺภนลกฺขโณ โลโภ, ทุสฺสนลกฺขโณ โทโส, มุยฺหนลกฺขโณ โมโห. ๒- หึสนฺตีติ วิเหเฐนฺติ นาเสนฺติ วินาเสนฺติ. อตฺตสมฺภูตาติ อตฺตนิ สมฺภูตา. ตจสารํว สปฺผลนฺติ ๓- ยถา ตจสารํ เวฬุํ วา นฬํ วา อตฺตโน ผลํ หึสติ วินาเสติ, เอวํ หึสนฺติ วินาเสนฺตีติ. ทุติยํ.