๙. ยญฺญสุตฺตวณฺณนา

[๑๒๐] นวเม ถูณูปนีตานีติ ถูณํ อุปนีตานิ, ถูณาย พทฺธานิ โหนฺติ. ปริกมฺมานิ กโรนฺตีติ เอตฺตาวตา เตหิ ภิกฺขูหิ รญฺญา ๕- อารทฺธยญฺโญ ตถาคตสฺส อาโรจิโต. กสฺมา ปน รญฺญา อยํ ยญฺโญ อารทฺโธ? ทุสฺสุปินปฏิฆาตาย. เอกทิวสํ กิร ราชา สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิโต หตฺถิกฺขนฺธวรคโต นครํ อนุสญฺ- จรนฺโต วาตปานํ วิวริตฺวา โอโลกยมานํ เอกํ อิตฺถึ ทิสฺวา ตสฺสา ปฏิพทฺธจิตฺโต ตโต ๖- ปฏินิวตฺติตฺวา อนฺเตปุรํ ปวิสิตฺวา เอกสฺส ปุริสสฺส ตมตฺถํ อาโรเจตฺวา "คจฺฉ ตสฺสา สสฺสามิกภาวํ วา อสฺสามิกภาวํ วา ชานาหี"ติ เปเสสิ. โส ตํ ๗- คนฺตฺวา ปุจฺฉิ. สา "เอโส เม สามิโก อาปเณ นิสินฺโน"ติ ทสฺเสสิ. ราชปุริโส รญฺโญ ตมตฺถํ อาจิกฺขิ, ราชา ตํ ปุริสํ ปกฺโกสาเปตฺวา "มํ อุปฏฺฐหา"ติ อาห. นาหํ เทว อุปฏฺฐาตุํ ๘- ชานามีติ จ วุตฺเต "อุปฏฺฐานํ นาม น อาจริยสนฺติเก

@๔ ฉ.ม., อิ. ปุถุสตฺตานมฺปิ ๕ ฉ.ม., อิ. รญฺโญ ๖ ฉ.ม., อิ. ตโตว