๒. นาคสุตฺตวณฺณนา *-

[๑๓๘] ทุติเย รตฺตนฺธการติมิสายนฺติ รตฺตึ ๑- อนฺธภาวกรเณ ๒- มหาตเม จตุรงฺคตมสิ. อชฺโฌกาเส นิสินฺโน โหตีติ คนฺธกุฏิโต นิกฺขมิตฺวา จงฺกมโกฏิยํ ปาสาณผลเก มหาจีวรํ สีเส ฐเปตฺวา ปธานํ ปริคฺคณฺหมาโน นิสินฺโน โหติ.

นนุ จ ตถาคตสฺส อภาวิโต วา มคฺโค อปฺปหีนา วา กิเลสา อปฺปฏิวิทฺธํ วา อกุปฺปํ อสจฺฉิกโต วา นิโรโธ นตฺถิ, กสฺมา เอวมกาสีติ? อนาคเต กุลปุตฺตานํ องฺกุสตฺถํ. "อนาคเต ๓- กุลปุตฺตา มยา คตมคฺคํ อาวชฺชิตฺวา อชฺโฌกาเส วาสํ วสิตพฺพํ มญฺญมานา ปธานกมฺมํ กริสฺสนฺตี"ติ สมฺปสฺสมาโน สตฺถา เอวมกาสิ. มหาติ มหนฺโต. อริฏฺฐโกติ กาฬโก. มณีติ ปาสาโณ. เอวมสฺส สีสํ โหตีติ เอวํ ๔- ตสฺส กาฬวณฺณกูฏาคารปฺปมาณมหาปาสาณสทิสํ สีสํ โหติ.

สุภาสุภนฺติ ทีฆมทฺธานํ สํสรนฺโต สุนฺทราสุนฺทรํ วณฺณํ กตฺวา อาคโตสีติ วทติ. อถวา สํสรนฺติ สํสรนฺโต อาคจฺฉนฺโต. ทีฆมทฺธานนฺติ วสวตฺติฏฺฐานโต ยาว อุรุเวลาย ๕- ทีฆมคฺคํ, ปุเร โพธิยา จ ๖- ฉพฺพสฺสานิ ทุกฺกรการิกสมยสงฺขาตํ ทีฆกาลํ. วณฺณํ กตฺวา สุภาสุภนฺติ สุนฺทรญฺจ อสุนฺทรญฺจ นานปฺปการํ วณฺณํ กตฺวา อเนกวารํ มม สนฺติกํ อาคโตสีติ อตฺโถ. โส กิร วณฺโณ นาม นตฺถิ, เยน วณฺเณน มาโร วิภึสกตฺถาย ๗- ภควโต สนฺติกํ น อาคตปุพฺโพ. เตน นํ ภควา เอวมาห. อลนฺเต เตนาติ อลํ ตุยฺหํ เอเตน มารวิภึสกทสฺสนพฺยาปาเรน.