๑. อายาจนสูตร

๖. พฺรหฺมสํยุตฺต

๑. ปฐมวคฺค

๑. พฺรหฺมายาจนสุตฺตวณฺณนา

[๑๗๒] พฺรหฺมสํยุตฺตสฺส ปฐเม ปริวิตกฺโก อุทปาทีติ สพฺพพุทฺธานํ อาจิณฺโณ สมาจิณฺโณ อยํ เจตโส ปริวิตกฺโก ๑- อุทปาทิ. กทา อุทปาทีติ? พุทฺธภูตสฺส อฏฺฐเม สตฺตาเห ราชายตนมูเล สกฺเกน เทวานมินฺเทน อาภตํ ทนฺตกฏฺฐญฺจ โอสถหรีตกญฺจ ขาทิตฺวา มุขํ โธวิตฺวา จตูหิ โลกปาเลหิ อุปนีเต ปจฺจคฺเฆ เสลมเย ปตฺเต ตปุสฺสภลฺลิกานํ ปิณฺฑปาตํ ปริภุญฺชิตฺวา ปุน ปจฺจาคนฺตฺวา อชปาลนิโคฺรเธ นิสินฺนมตฺตสฺส.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๔๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อายาจนสูตร”