๗. พฺราหฺมณสํยุตฺต

๑. อรหนฺตวคฺค

๑. ธนญฺชานีสุตฺตวณฺณนา

[๑๘๗] อรหนฺตวคฺคสฺส ๑- ปฐเม ธนญฺชานีติ ธนญฺชานีโคตฺตา. อุกฺกฏฺฐโคตฺตา กิเรสา. เสสพฺราหฺมณา กิร ๒- พฺรหฺมุโน มุขโต ชาตา, ธนญฺชานีโคตฺตา มตฺถกํ ภินฺทิตฺวา นิกฺขนฺตาติ เตสํ ลทฺธิ. อุทานํ อุทาเนสีติ กสฺมา อุทาเนสิ? โส กิร พฺราหฺมโณ มิจฺฉาทิฏฺฐิโก "พุทฺโธ ธมฺโม สํโฆ"ติ วุตฺเต กณฺเณ ปิทหติ, ถทฺโธ ขทิรขาณุสทิโส. พฺราหฺมณี ปน โสตาปนฺนา อริยสาวิกา. พฺราหฺมโณ ทานํ เทนฺโต ปญฺจสตานํ พฺราหฺมณานํ อปฺโปทกํ ปายาสํ เทติ, พฺราหฺมณี พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส นานารสโภชนํ. พฺราหฺมณสฺส ทานทิวเส พฺราหฺมณี ตสฺส วสวตฺติตาย ปหีนมจฺเฉรตาย ๓- จ สหตฺถา ปริวิสติ. พฺราหฺมณิยา ปน ทานทิวเส พฺราหฺมโณ ปาโตว ฆรา นิกฺขมิตฺวา ปลายติ. อเถกทิวสํ พฺราหฺมโณ พฺราหฺมณิยา สทฺธึ อามนฺเตตฺวา ๔- ปญฺจสเต พฺราหฺมเณ นิมนฺเตตฺวา พฺราหฺมณึ อาห "เสฺว โภติ อมฺหากํ ฆเร ปญฺจสตา พฺราหฺมณา ภุญฺชิสฺสนฺตี"ติ. มยา กึ กาตพฺพํ พฺราหฺมณาติ. ตยา อญฺญํ กิญฺจิ กาตพฺพํ นตฺถิ, สพฺพํ ปจนปริเวสนํ ๕- อญฺเญ กริสฺสนฺติ, ยํ ปน ตฺวํ ฐิตาปิ นิสินฺนาปิ ขิปิตฺวาปิ อุกฺกาสิตฺวาปิ ๖- "นโม พุทฺธสฺสา"ติ ตสฺส มุณฺฑสมณสฺส นมการํ ๗- กโรสิ, ตํ เสฺว เอกทิวสมตฺตํ มา อกาสิ. ตํ หิ สุตฺวา พฺราหฺมณา อนตฺตมนา โหนฺติ, มา มํ พฺราหฺมเณหิ ภินฺทสีติ. ตฺวํ พฺราหฺมเณหิ วา ภิชฺช เทเวหิ วา, อหํ ปน สตฺถารํ อนุสฺสริตฺวา น สกฺโกมิ อนมสฺสมานา สณฺฐาตุนฺติ. โภติ กุลสติเก ๘- คาเม คามทฺวารํปิ ตาว ปิทหิตุํ วายมนฺติ, ตฺวํ ทฺวีหงฺคุเลหิ